Kaj mi kuras....

Joachim Witt

-kantoteksto-

Tra la muro sonas kantoj,
kvazaŭ el pli alta sfer',
ĉiele aperas kruc'.
Kio tenos plu min sur la ter'?
Dolore kun koler',
trempita sen kompat.
Altiĝon al benat'
sentis mi ĉe vi nur en beat'.

Kuras mi,
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi
nun al vi.

Helajn ĥorojn aŭdas mi
pri via Di-majest'.
Jen dronis mia kor'.
El silkvualo iĝas do vest'.
kaj kiel sklavviand'
mi staros ĉe vi,
ĉe l' blankĉiela pord',
se ne frost' min prenas al si.

Kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi
nun al vi.

Tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man'.
Tenas vin.

Kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi
nun al vi.

Tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man'.
tenas vin
mia man'.

La mond' sangkovrita,
l' anim' fariĝas vund'.
Abismen ŝvebas nubo
kaj la Tero ŝanĝiĝas al bunt',
al bunt'.

Kuras mi
mi mi mi.
Kuras mi
mi mi mi,
kuras mi
mi mi mi
nun al vi.

Tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man',
tenas vin
mia man'.

teksto kaj muziko: Joakimo Vit

Joachim Witt

Und ich lauf...

durch die mauern, hör ich lieder
wie aus anderer welt,
am himmel erscheint ein kreuz
wenn ich wüsste, was mich hier noch hält '
in tiefer schmerzenswut
vom leben weggespült
den berg der seligkeit
hab ich jemals bei dir nur gefühlt.
und ich lauf...
zu dir rauf

helle chöre singen mir
von deiner göttlichkeit
dort wo mein herz ertrank
wird aus seidenen schleiern ein kleid
wie nacktes sklavenfleisch
steh ich bald vor dir
vorm weissen himmelstor
wenn ich auf dem weg nicht erfrier
und ich lauf...
zu dir rauf

die welt, blutverschmierte
macht die seele mir wund
am abgrund wartet die wolke
und die erde wird plötzlich so bunt
und ich lauf...
zu dir rauf