Bertolt Brecht
Balado pri MacHeath

1
Kaj la ŝarko havas dentojn,
montras ilin sen subtil'.
Sed MacHeath tranĉilon havas,
nevideblas la tranĉil'.
2
Aĥ, ruĝiĝas la naĝiloj
de la ŝark', se fluis sang'.
Lia Moŝto portas gantojn,
jen MacHeath laŭ sia rang'.
3
Ĉe la akvo de Tamizo
renversiĝas homa ar'
nek pro pest nek pro ĥolero,
onidire MacHeath-far'!
En dimanĉo bela blua
kuŝas strande morta hom'.
Vir' foriras post angulon.
Jen MacHeath, laŭ lia nom'.
5
Kaj Ŝmul Majer malaperis
kiel ofte riĉa vir'.
Kaj la monon havas MacHeath.
Ne pruveblas la konspir'.
6
Jenny Towlern oni trovis
kun tranĉilo en la mam'.
Iras kaje MacTranĉilo
sen eĉ scii pri la dam'.
7
La ĉaristo Alfons Glite,
kie li? Ĉu scios ni?
Kiu ajn pri tio scias,
Ne MacHeath, jen certu vi.
8
Kaj la granda brul' en Soho:
Sep infanoj kaj oldul'-
sen molest', naiva MacHeath en-
amasas post la brul'.
9
La vidvino neplenaĝa,
fama estas ŝia nom',
ŝi vekiĝis perfortita.
Kostas kiom, MacHeath, hom'?
10
Kaj la fiŝoj malaperas
Je ĉagreno de l' kortum'.
Oni citas eĉ la ŝarkon,
sed li neas sen cerbum'.
11
Li ne povas rememori
Ĉar la ŝark' ne estas ŝarko,
se ne trovas pruvoj sin
trad. Cezar
PS: MacHeath, pronconcu: Mekhif'
Bertolt Brecht
Ballade über Mackie Messer
1.
Und der Haifisch, der hat Zähne
Und die trägt er im Gesicht.
Und MacHeath, der hat ein Messer,
Doch das Messer sieht man nicht.
2.
Ach, es sind des Haifischs Flossen
Rot, wenn dieser Blut vergießt!
Mackie Messer trägt 'n Handschuh
Drauf man keine Untat liest.
An der Themse grünem Wasser
Fallen plötzlich Leute um!
Es ist weder Pest noch Cholera
Doch es heißt: MacHeath geht um.
4.
An 'nem schönen blauen Sonntag
Liegt ein toter Mann am Strand
Und ein Mensch geht um die Ecke,
Den man Mackie Messer nannt.
5.
Und Schmul Meier bleibt verschwunden
Und so mancher reiche Mann.
Und sein Geld hat Mackie Messer,
Dem man nichts beweisen kann.
6.
Jenny Towler ward gefunden
Mit 'nem Messer in der Brust.
Und am Kai geht Mackie Messer,
Der von allem nichts gewußt.
7.
Wo ist Alfons gleich, der Fuhrherr?
Kommt das je ans Sonnenlicht?
Wer es immer wissen könnte,
Mackie Messer weiss es nicht.
8.
Und das große Feuer in Soho,
Sieben Kinder und ein Greis.
In der Menge Mackie Messer, den
Man nicht fragt und der nix weiß.
9.
Und die minderjährige Witwe,
Deren Namen jeder weiß,
Wachte auf und ward geschändet
Mackie, welches war dein Preis?
10.
Und die Fische, sie verschwinden,
Doch zum Kummer des Gerichts.
Man zitiert am End den Haifisch,
Doch der Haifisch weiß von nichts.
11.
Und er kann sich nicht erinnern
Und man kann nicht an ihn ran,
Denn ein Haifisch ist kein Haifisch
Wenn man nichts beweisen kann.